Toen de 24-jarige Evan Kohlmann begin jaren 2000 de manager van zijn onderzoeksgroep vertelde dat terroristen internetfora gebruikten om aanslagen te orkestreren, stuitte hij op intense scepsis.
Hoe vreemd het achteraf ook mag lijken, het internet was destijds niet de plek waar inlichtingenonderzoeken plaatsvonden en dit had – zoals Kohlmann al snel besefte – iets van een blinde vlek gecreëerd.
Aan het begin van de eeuw begonnen terroristen die banden hadden met Al-Qaeda en andere extremistische groeperingen een langdurige liefdesrelatie met de deep web – het gebied van internet dat niet wordt geïndexeerd door traditionele zoekmachines.
Het deep web gaf extremisten de mogelijkheid om op wereldschaal te communiceren, weg van nieuwsgierige blikken. En de op terreur gerichte denktank waarvoor Kohlmann werkte, wilde er niets van horen.
“Het leek me dat dit echt de toekomst was. We zouden onze arm hebben gegeven voor dit soort informatie en het werd ons gewoon aangeboden op een presenteerblaadje, ”vertelde Kohlmann TechRadar Pro. “En het leek er gewoon niet op dat iemand er goed grip op had.”
Het was dit besef dat Kohlmann ertoe zou brengen een niche-expertise uit te bouwen die hem later een waardevolle aanwinst voor ‘s werelds toonaangevende inlichtingendiensten maakte. Dat wil zeggen, toen ze eindelijk het probleem hadden aangenomen.
Zaaien van de zaden
Kohlmann kwam aan bij Georgetown University in Washington DC met de droom om Amerikaanse politiek te studeren, maar raakte al snel teleurgesteld in zijn cohort.
In plaats van energie en pittige discussies, vond hij een assortiment goed verbonden maar emotieloze klasgenoten die alleen geïnteresseerd waren in “de jacht naar roem en fortuin”, die Kohlmann “enerverend en buitengewoon saai” vond.
In een geest van vastberaden contrarisme ging hij op zoek naar een ervaring die lijnrecht tegenover het pad stond dat zijn collega’s uit de hogere kringen hadden gekozen – en een zaak die het waard was om in te investeren.
Gemotiveerd door een interesse in het door oorlog verscheurde Afghanistan, dat destijds onder de duim was van de Taliban, begon Kohlmann een periode van online onderzoek waaruit hij nooit is opgedoken.
Zijn eerste bevindingen waren dat het deep web een soort “wilde westen” was, waarin “niet veel wetshandhaving was en dus niet veel paranoia over surveillance”, legde Kohlmann uit.
Samen met zijn oude vriend Josh Devon, nu mede-oprichter van het risico-inlichtingenbedrijf Flashpoint, sloot Kohlmann zich aan bij de eerder genoemde denktank, waar hij voor het eerst inzag dat terreuractiviteiten op internet een serieus onderzoek rechtvaardigden. Maar lange tijd was hij vrijwel alleen in deze mening.
Maar uiteindelijk bevond hij zich op het juiste moment op de juiste plek. Wanneer Ahmed Ressam werd gearresteerd in Port Angeles, terwijl hij probeerde de VS binnen te komen met de chemische componenten van een bom die hij aan de vooravond van het millennium wilde planten, Kohlmann’s werk en expertise werden in de schijnwerpers gezet.
Bijna van de ene op de andere dag werden de Amerikaanse beleidsmakers zich maar al te bewust van een nieuwe dreiging waartegen ze slecht waren toegerust. En toen, plotseling, merkte Kohlmann met een fris gezicht dat hij een briefing hield in het Witte Huis.
Van Kohlmann – die ons gesprek door zijn eetkamer slenterde in een T-shirt, korte broek en een paar slippers – zou zeker gezegd kunnen worden dat hij paste in het archetype van de computergerucht, maar een expert houdt vol dat hij dat niet is.
Hij heeft altijd al interesse gehad in computers en had als tiener tijd besteed aan het coderen van eenvoudige websites, wat hem een zekere basis gaf. Maar desalniettemin wilde hij benadrukken dat hij dat niet deed nodig hebben een schat aan expertise om toegang te krijgen tot de gebieden van het internet die worden bezocht door ‘s werelds gevaarlijkste terroristen en criminelen.
Gevraagd naar het soort hulpmiddelen dat hij gebruikt om zijn identiteit te verbergen bij het doen van onderzoek, bagatelliseerde Kohlmann hun verfijning. “De waarheid is dat we geen methoden gebruiken die ongelooflijk innovatief of uniek zijn – we gebruiken dezelfde methoden als [any other forum user],” hij legde uit.
Volgens Kohlmann is de beste manier om een terrorist te pakken te krijgen door simpelweg zo te handelen. “Als illegale acteurs de Tor netwerk om verbinding te maken met een bepaald forum om hun activiteit te anonimiseren, dan moeten we Tor gebruiken. Als ze een proxy, dan hebben we een proxy nodig. “
Beide services fungeren als tussenpersoon tussen de gebruiker en het web en versluieren het oorspronkelijke IP-adres. Tor gaat zelfs zo ver dat het verkeer van de gebruiker door drie afzonderlijke proxylagen wordt geleid – een ingangsknooppunt, middelste relais en uitgangsknooppunt – voor extra bescherming.
Populaire berichtenservice Telegram is ook buitengewoon populair bij illegale actoren, vertelde Kohlmann ons, met honderdduizenden onzichtbare kanalen die worden gebruikt door groepen variërend van ISIS en Al-Qaeda tot Russische hackers en neonazi’s.
Bij het betreden van deze online communities is de belangrijkste prioriteit voor Kohlmann om op te gaan in de massa en om dat te doen, moeten zowel zijn verkeer als gedrag niet te onderscheiden zijn van die van anderen.
“Als de technieken die je gebruikt om jezelf te anonimiseren of om informatie te verzamelen niet op al het andere lijken, word je verbannen. In dezelfde geest, als je veel vragen plaatst die niet door een bedreigingsacteur zouden worden gesteld, verlies je je account. “
Gewapend met een eenvoudige set tools die gratis beschikbaar zijn voor iedereen, raakte Kohlmann buitengewoon goed geoefend in de kunst van “nabootsen en spiegelen”. Op die manier vermeed hij het besmetten van de honingpot met informatie waarvan hij en heel weinig anderen wisten dat die bestond.
Terreuractiviteit op het deep web
Met twintig jaar op het deep web in zijn achterzak – en samengewerkt met de FBI, Scotland Yard en vele andere inlichtingenorganisaties – is Kohlmann een lettertype van anekdotes dat nooit opdroogt.
Tijdens ons korte gesprek vertelde hij over directe communicatie met sjiitische militanten die betrokken waren bij een aanval op de Amerikaanse ambassade in Bagdad en een IS-strijder die zwaar gewond was geraakt tijdens de strijd.
Nog deze zomer, zei hij, kondigden militanten in Irak van tevoren via Telegram-kanalen aanvallen op buitenlandse diplomaten aan, in een poging hun geloofwaardigheid aan hun leeftijdsgenoten te tonen. ‘Kijk, hier komt het. Hier komt het!” postten ze, vlak voor de lancering van een raket.
Kohlmann vertelde ons over relaties die begin jaren 2000 waren opgebouwd met enkele van de meest invloedrijke leden van deze online terroristische gemeenschappen. Rond de tijd van 9-11 interviewde hij bijvoorbeeld een goede vriend van Osama Bin Laden en vloog hij naar Londen om Abu Hamza al-Masri (bekend als ‘The Hook’) te ontmoeten, de radicale geestelijke die de Finsbury Park-moskee leidde. verantwoordelijk voor schoen bomber Richard Reid.
Hij keek ook toe hoe een Jordaanse arts genaamd Humam al-Balawi opdook als een belangrijke speler op Al-Qaeda-forums. De Jordaanse inlichtingendienst erkende zijn invloed en status en probeerde al-Balawi, wiens status als familieman ze dachten te kunnen benutten, te veranderen.
Maar de Jordaniërs hadden de omvang van de indoctrinatie van al-Balawi onderschat. De dokter begon cryptische berichten op de forums te plaatsen, wat suggereerde dat er iets ergs stond te gebeuren, en niet lang daarna blies zichzelf op tijdens een ontmoeting met zijn CIA-handler.
In de meeste van deze gevallen hadden de terreuractoren met wie Kohlmann communiceerde geen idee van zijn echte identiteit – maar dit was niet altijd het geval.
Bij een bijzonder beangstigend incident plaatste een vooraanstaand licht van de Al-Qaeda-gemeenschap – bekend onder de naam Terrorist007 – een videoclip van een interview dat Kohlmann met de BBC had gedaan op het forum.
Hij had dat gedaan als een soort verhulde dreiging, in de volle wetenschap dat Kohlmann op de loer lag (zij het anoniem) in de prikborden. Dit was in 2005, in welk jaar Al-Qaeda er een gewoonte van had gemaakt om video’s van hun onthoofdingen online te plaatsen.
Wat maakt een terrorist?
Terroristen groeien volgens Kohlmann niet allemaal uit dezelfde boom. Met andere woorden, ze zijn niet allemaal geradicaliseerd door een leven van armoede en geweld, ze hebben niet allemaal een strikte religieuze opvoeding gehad en ze komen zeker niet allemaal uit het Midden-Oosten.
Er is echter een ongelukkig archetype. Neem Terrorist007 als voorbeeld; hij klom door de rangen om de webmaster van Al-Qaeda Irak te worden, maar in werkelijkheid was hij slechts de tienerzoon van een Marokkaanse diplomaat die in Londen woonde.
Volgens Kohlmann was hij “een verliezer die geen vrienden had – een hacker van 400 pond die in de kelder van zijn moeder woonde – en niet bepaald iemand die in de ‘ik ben uitgehongerd en onderdrukt’-beugel past”.
Evenzo was de Jordaanse arts al-Balawi slechts een “nerdy man die naar deze bizarre alternatieve wereld werd gelokt, die een personage werd in een online bestaan en zijn fantasie volledig leefde”.
‘Waar je naar kijkt, zijn geïsoleerde individuen die niet veel vrienden hebben. [These types of people] worden naar scenario’s gelokt waarin hun alledaagse echte leven ondergeschikt wordt aan het bestaan dat ze online opbouwen. “
“Het idee om je ineens een superheld te voelen, heeft een aantrekkingskracht. Het idee dat je beroemd wordt, misschien berucht, heeft een aantrekkingskracht op deze mensen. “
Het beeld dat hij schetst is angstaanjagend, waarin de grens tussen een terrorist en een gewone burger schrikbarend dun is. Twee mensen met dezelfde onstuimige cocktail van karaktereigenschappen – op zichzelf niet verraderlijk – zullen twee totaal verschillende wegen inslaan, misschien afhankelijk van de specifieke hoeken van het internet waarin ze zich bevinden.
En terreurgroepen zijn zich volledig bewust van dit feit. ISIS, zegt Kohlmann, is zo succesvol geweest in het radicaliseren van mensen online, grotendeels dankzij zijn geavanceerde propagandacampagnes. ISIS-materiaal wordt massaal en in een groot aantal talen verspreid om een zo breed mogelijk deel van de samenleving te bereiken.
De komst van live chat-technologie – en applicaties zoals WhatsApp en Discord – heeft ook een enorme impact gehad op de rekruteringsinspanningen van terreurgroepen.
Op forums kan het uren of dagen duren om een reactie te ontvangen, maar met livechat kan een ISIS-lid binnen enkele minuten reageren; de poppenspeler kan in realtime aan alle juiste touwtjes trekken.
Pas in de afgelopen jaren, in de nasleep van de Amerikaanse verkiezingen van 2016 en het Cambridge Analytica-schandaal, is de volledige kracht van internet om de mening te beïnvloeden tot het publieke bewustzijn gekomen, maar terreurgroepen maken al jaren gebruik van soortgelijke menselijke kwetsbaarheden.
Archivering van het deep web
Als het gaat om toezicht op het deep web, komt het probleem neer op gegevensoverbelasting. Toen Kohlmann begon, kon zijn kleine team bijna elke interactie opnemen die plaatsvond op terroristische fora, maar vandaag is dat onmogelijk.
Hoewel de technologie die ze gebruiken niet per se zo geavanceerd is, worden criminelen en terroristen beschermd door de vloed van online communicatie. Zonder een eerste aanwijzing om inlichtingeninspanningen te sturen, wordt het identificeren van echte bedreigingen een kwestie van een naald in de hooiberg vinden.
Kohlmann is echter optimistisch dat er een praktische technologische oplossing voor dit probleem is. Hij ziet een nabije toekomst waarin verbeteringen in computerprestaties betekenen dat deep web-activiteit in wezen in realtime kan worden gearchiveerd (dwz verzameld, geanalyseerd en doorzoekbaar gemaakt), op een manier die het mogelijk maakt dat intelligentie ingrijpt voordat een incident zich voordoet.
Om zijn punt te illustreren, gebaart hij naar de aanslag in Christchurch van maart 2019, waarbij een enkele schutter 50 moslims doodde die bezig waren met het vrijdaggebed. De dader, blanke supremacist Brenton Tarrant, had voorafgaand aan de aanval een manifest gepubliceerd op online prikbord 8chan – en had het zelfs naar het kantoor van de Nieuw-Zeelandse premier Jacinda Ardern gestuurd.
De “heilige graal”, zegt Kohlmann, is om informatie snel genoeg te kunnen identificeren en ernaar te handelen om de schade veroorzaakt door een aanval te verzachten of zelfs helemaal te voorkomen.
“Het is onze hoop – en zeker ons doel – om mensen van tevoren op de hoogte te kunnen stellen van een aanval als de kritieke vroege waarschuwingssignalen er zijn,” vertelde hij ons.
“Het is geweldig om achteraf te kunnen assisteren bij onderzoeken en de verantwoordelijken in de gevangenis te kunnen zetten, maar dat redt geen mensenlevens. Preventie is het doel – dat is de volgende grens. “
The post Maak kennis met de analist die een carrière heeft opgebouwd in de jacht op terroristen en criminelen op het deep web appeared first on WhatsNew2Day.